We willen gehoord en gezien worden. Verbinding als antidote op eenzaamheid. En je vind het in de supermarkt.
๐In de supermarkt?!
Verbinding voelen, met jezelf en de mensen om je heen. Het is ons levenselixer. Zonder verbinding sterven we langzaam van binnen. Het gebrek hiervan levert ons vaak angst op. Angst op afwijzing en uitsluiting.
We hebben er allemaal wel ervaringen mee gehad. Niet gehoord worden. Niet gezien voelen. Of ook letterlijke uitsluiting. Wellicht een pestverleden, in huis, buiten huis. Niet mee mogen doen omdat je โandersโ bent.
Gebrek aan verbinding is als rondlopen in een supermarkt, terwijl je stervende honger hebt. Je ziet al het voedsel, maar de schappen zijn afgesloten achter vitrineglas. Op slot. Sommige mensen belanden uiteindelijk zelfs in een depressie met een sterk verlangen naar de dood.
Wat nu als je je gezin of sociale milieu waarin je opgegroeid bent eens zou zien als zo’n supermarkt?
Sommige schappen zijn open, anderen zijn dicht. Wellicht heb je het een en ander aan nodige ondersteuning gekregen, maar je bent niet overal gehoord en gezien in de mate waarin jij dat nodig had. Niet uit kwade bedoelingen, maar uit onvermogen
Vaak zijn we geneigd om in die supermarkt te blijven, uit loyaliteit en in de stille hoop dat op een dag die deurtjes voor je worden open gedaan. Dat je alsnog krijgt wat je altijd zo gemist hebt. Dat je alsnog gehoord en gezien wordt.
We proberen de ander te veranderen in de hoop dat ze zullen begrijpen dat ze hun deuren voor je open moeten zetten.
Maar de desillusie; Dat gaat niet gebeuren. Hoe pijnlijk ook
Het is aan jou om die supermarkt uit te lopen
De eigen regie hierin te pakken. Niet door de ander te willen veranderen, maar door elders op zoek te gaan naar wat jij nodig hebt.
Het is aan jou om mensen te zoeken die je horen en zien. Zodat je je kunt voeden met verbinding. Mensen die jou helpen om jezelf te horen en te zien.
Zo ben ik zelf ook de supermarkt van mijn familie uitgelopen en jaren niet meer terug in gegaan. Tot een aantal maanden terug herontmoette ik mijn vader. Bij hem was er door mijn weggaande beweging een proces op gang gekomen, waardoor een aantal deurtjes open stonden. Dat zorgde voor meer verbinding. Mijn moeder zag ik een aantal weken geleden. Onbegrip en onafgestemdheid voerde nog steeds de boventoon. De vitrines bij mijn moeder nog steeds potdicht. Enkel, nu greep het mij niet meer.
Ik haalde het inmiddels ergens anders en had inmiddels de verbinding met mijzelf hervonden.
Mijn Wijsheid vertelde mij weg te gaan. En terug te komen op het moment wanneer ik niet meer verlangde om gehoord en gezien te worden door hen.
โค๏ธWil jij weer de verbinding met jezelf ervaren?
๐Ik help je er met liefde bij.
Voel je ergens in je lichaam een yes? Dan nodig ik je uit voor een introductiesessie
Foto Landa Penders
