De komende 21 dagen ga ik vasten. Tegelijkertijd blijf ik gewoon eten.
Huh?! zul je misschien wel denken. Hoe rijmt dit? Althans, dat is wat ik dacht toen ik deze, in míjn hoofd, tegenstelling hoorde. Kort geleden woonde ik een bijeenkomst bij over Tao. Heel kort door de bocht is tao een metafysisch concept dat handvaten aanreikt voor meer zielsexpansie.
Voor zover ik bekent was met het idee van vasten ging het over het tijdelijk en deels stoppen met inname van voedsel. De vastenperiode ken ik vooral vanuit de islam, de Ramadan. Jaren geleden kwam ik in aanraking met het gegeven dat het tijdens de Ramadan ook gaat om het zetten van intenties: ‘Wat kan ik doen of juist laten om mijn eigen leven op zielsniveau te verrijken en een beter mens te zijn voor mijn dierbaren en medemens?’ Uit eigen ervaring is mij opgevallen dat daarin de nadruk ligt op het goed zijn voor de minder bedeelden onder ons. Onbaatzuchtig zijn, mededogen hebben en vrijgevig zijn. Dat intrigeerde mij diep. Zeker wanneer ik in gesprek kwam met islamitische mensen die deze intenties daadwerkelijk uitleefde. Ik voelde hun open hart wat voor verbinding zorgde. Die verbinding voelde warm en oprecht.
Tijdens de Tao bijeenkomst werd er voor mij een extra dimensie toegevoegd aan het fenomeen vasten. Kortweg komt het er op neer dat je tijdelijk stopt met oude (dysfunctionele) gedrags- en denkpatronen (het vasten) en deze vervangt door het tegenovergestelde, waarna je het vervolgens duurzaam kunt integreren in je leven. Door tijdelijk een grote omschakeling te maken, kan je innerlijke systeem wennen aan dit andere gedrag en kun je leren omgaan met het innerlijk ongemak dat hierbij gepaard gaat. Het resoneerde en voelde dat het mij wat zou brengen. Ik besloot dat ik het wilde doorvoeren in de praktijk.
Er leeft namelijk een diepliggende overtuiging in mij dat ik pas als waardig en toegevoegd mens gezien kan worden wanneer ik prestaties lever. Deze overtuiging is mede in het leven geroepen door socialisatie en conditionering. Ik heb de resultaatgerichtheid meegekregen vanuit mijn opvoeding en en de huidige samenleving waarin prestaties leveren hoog gewaardeerd wordt. Kijk alleen al maar eens hoe ons onderwijssysteem is ingericht. Het behalen van diploma’s en goede beoordelingen. Resultaten equals succes en succes equals bewondering. Nu is er in de basis niets mis met het behalen van resultaten. Het wordt echter ongezond wanneer het resultaat het doel an sich wordt. Het wordt dan een mindgedreven kracht die voorbij gaat aan het belang van de focus op gezonde processen en natuurlijke rijpingstijd die deze processen nodig hebben. Bij mij is het behalen van resultaten verheven tot het streven naar een niveau van perfectie waar ik niet langer aan kan voldoen. Een niveau waarbinnen prestatiedruk en bewijsdrang het fundament zijn. Ik heb hier veelvuldig innerlijk werk op verricht en telkens kom ik hem op een andere manier weer tegen.
Mijn Mind is er op gericht prestaties te leveren, een norm waarmee ik gevoed ben door het sociaal klimaat waarin ik ben opgegroeid en welke ik geïnternaliseerd heb. Het kost mij meer energie dan ik heb om aan die maatstaven te kunnen blijven voldoen, met uitputting tot gevolg. En dat is zonde en onnodig. Ik verlang naar die hart verbinding, het kunnen uiten wie ik van binnen ben. En niet meer of in elk geval minder gevoelig te zijn voor de prestatiedruk van buitenaf en in mijzelf.
Om deze reden ga ik hier de komende 21 dagen op vasten. Ik wil meer gaan uiten vanuit mijn hart, meer zichtbaarheid geven aan mijn binnenwereld en deze wereld durven delen. Kwetsbaar en imperfect durven te zijn.
Daarom post ik tijdens mijn vastenperiode elke dag wat op LinkedIn, een platform dat vol staat met prestaties en successen. Dus bij uitstek een mooi medium om mijn experiment uit te voeren. Willekeurig deel ik mijn gedachtegang, kwetsbaar durven zijn, al koppel ik het wel aan werk en werkgerelateerde zaken. Ik ga dit doen zonder oog op resultaat, puur voor mijzelf, om die stap te durven nemen, over 21 dagen kijk ik terug om te zien hoe dit heeft uitgepakt. So let’s get out of my comfortzone and learn from it. Leuk als je meeleest.
Foto: Andrea Piacquadio
