‘Leef dwars door je angsten heen’.
Deze uitspraak kwam ik bij toeval tegen op het internet in weergave van een tatoeage. Natuurlijk is het mooi en krachtig om te zien dat iemand zijn leven niet wil laten leiden door angst. Toch bleef deze uitspraak hangen en bracht mij terug naar een video van Teal Swan welke ik eerder deze week bekeek. Daarin werd uitgelegd dat je juist niet dwars door je angsten heen moet gaan, maar ze aan de hand mee mag nemen. Erdoorheen gaan kan je namelijk verder verwijderen van jezelf. Dit kan tegenstrijdig klinken. Maar kijk maar eens naar de volgende vergelijking. Erdoor heen gaan kan vergeleken worden met dat je tegen je kind zegt dat huilt en ergens bang voor is; ‘Ik zie dat je huilt en tóch ga je het doen’. De angst van het kind wordt daarmee niet voldoende erkend. Het kind wordt er niet minder angstig door en de angst zal blijven leven. Terwijl met de angst ZIJN betekent ‘Ik zie dat je huilt en dat je bang bent. Ik ga je supporten, en we doen dit samen’. Met de nadruk op samen, zodat de angst overwonnen kan worden. In plaats van de angst wegdrukken, kan de angst door het kind zelf van binnenuit overwonnen worden.
Ik zie het ook in mijn massagepraktijk terug. Vaak durven mensen noodzakelijke stappen niet te zetten of gezonde grenzen te bewaken, omdat er een bepaalde angst onder zit. Een onbewuste angst die een blokkerende werking heeft. Zo’n angst vertegenwoordigd een innerlijk kind dat gestopt is met groeien in onze daadwerkelijke kindertijd. Omdat het simpelweg verstijfde van angst. Soms kunnen we die momenten terughalen. Soms ook niet. Ieder van ons heeft innerlijke kinderen in zich, ongeacht je biologische leeftijd. En achter elk kind, elke angst, zit een andere aanleiding.
Ook de invloed van deze angst op het leven is bij iedereen anders. Echter ligt het aan je staat van je bewustzijn in hoeverre je doorhebt dat deze innerlijke kinderen in je zitten en op welke manieren ze je leven beinvloeden. Wederom, ongeacht je biologische leeftijd. Tijdens een sessie brengen we deze angsten naar de oppervlak en brengen we deze delen van kindsbewustzijn in contact met het volwassenbewustzijn. Niet zittend en pratend vanuit een stoel, maar liggend en voelend op de massagetafel. Van binnenuit. Dat volwassenbewust zijn gaat dan naast dat kind, naast die angst zitten, zodat het kind krijgt wat het nodig heeft en van daaruit kan groeien. Het innerlijke kind voelt zich gesupport en gesteund. Zo krijgt het kind de ruimte om te groeien en verminderd de angst. Dus niet dwars door de angst heen leven. Met andere woorden dwars over het kind heenbanjeren, maar er naast gaan zitten. Het samen doen. Van binnen uit het kind de tijd en ruimte geven die het nodig heeft om te groeien. Morgen zal ik er een voorbeeld bij geven vanuit de praktijk.
