Begrip opbrengen is een grote kwaliteit. Het verhoogd je eigen kwaliteit van leven en tevens die van de mensen om je heen.
Wat bedoel ik hiermee?
Laten we eerst kijken naar wat het concept begrip inhoudt. Als we het hebben over begrip zijn deze grofweg onder te verdelen in twee categorieën. Namelijk, mind gedreven begrip, zoals het snappen van een concept. Dit is begrip hebben op cognitief niveau en komt daarmee dan ook vanuit het hoofd. Hierin heb je verschillende gradaties. Namelijk vanuit het lagere en hogere orde denkenvermogen. Het lagere is bevangen door oordeel. Bijvoorbeeld ‘Deze persoon doet raar zeg!’. Je hebt ook het hogere orde denkvermogen waarin je vooral in staat bent patronen te zien. Wanneer je patronen (h)erkent, is het makkelijker om mededogen op te brengen. Naast mind gedreven begrip hebben we hart gegeneerd begrip, zoals het oordeelloos kunnen verplaatsen in de ander. Dat er mag zijn wat er is en dat er niets hoeft te veranderen. Het gaat er om dat je kunt aanvaarden dat wat deze persoon denkt, voelt, en ervaart van betekenis is voor deze persoon op dat moment. Dat is begrip opbrengen op hart niveau en komt logischerwijs dan ook uit het hart. Vooral begrip vanuit het hogere orde denkniveau in combinatie met hartniveau zijn krachtige en verbindende heelmeesters.
Zo komt er meerdere vrouwen in mijn praktijk die op meerder vlakken in vastgelopen. Op het gebied van werk, relaties, wonen, of het gevoel van vrijheid. Vanuit een oordelende houding zou je hier van alles van kunnen vinden, dat is het lagere orde denken. Maar gaan we naar het hogere orde denken, dan zien we dat het meer dan menselijk is dat zij in deze situatie zitten. Dat het opgroeien in een huishouden dat doordrenkt was van huiselijk geweld en vernedering hen hebben geremd in een gezonde ontwikkeling. Dat alle overlevingsmechanismen die ze als kind hebben ontwikkeld hen toendertijd hebben gered, maar nu als een blokkade fungeren om stabiel en vrij te kunnen leven. Ondanks dat zij een enorm sterke intuïtie hebben, ervaren zij het nog steeds als lastig om hier naar te luisteren.
In mijn rol als therapeut is het belangrijk om onderliggende mechanisme boven tafel te krijgen. Echter helpt vooral mijn mens zijn bij het genereren van begrip op hartsniveau. Met mijn hoofd zou ik namelijk nooit kunnen begrijpen hoe het zou zijn geweest om in hun schoenen te staan. Zou ik niet weten hoe het moet hebben gevoelt om in zulke angst te leven en dit grotendeels nog steeds bij je te dragen. Omdat ik dat zelf niet heb meegemaakt ligt dat niet in mijn vermogen. Ook ligt het niet in mijn vermogen om hun problemen op te lossen, om haar het levensgeluk te laten ervaren. En dat is ook niet mijn doel. Toch voelen deze vrouwen zich naar eigen zeggen gehoord en gezien tijdens de sessies. Voelen ze zich veilig genoeg om steeds diepere lagen in zichzelf te exploreren en is groei zichtbaar. Hoe kan dat dan zou je zeggen?
Het antwoord is.
Er mag zijn wat er is. Wat zich aandient wordt verwelkomt zonder dat daar iets van gevonden hoeft te worden. Of het nu gedachten zijn waar ze zich eigenlijk voor schamen, of gevoelens waarin ze zich kwetsbaar voelen. Alles is okay in zijn puurste vorm. En ik geef hen het vertrouwen mee dat ze zelf over de potentie en wijsheid beschikken om te groeien. Ik ben niet de oplosser. Ik ben niet de allesweter. Ik ben slechts de faciliteur.
Vaak vinden we het lastig om ons op dat niveau voor elkaar te openen. Mede ook omdat we zelf in ons hart zijn geraakt en beschadigd. Daarnaast zijn wij in onze westerse maatschappij geneigd om direct in oplossingen te denken. Wanneer we een probleem horen bij onszelf of bij de ander willen we daar gelijk een actie op uitvoeren. Vanuit de beste bedoelingen uiteraard. Maar laten we een stapje terug doen en stilstaan bij dat wat er is. Daar de ruimte aan geven, want grote kans dat de oplossingen zich dan spontaan aandienen en verassend kunnen zijn. In contact met anderen, en vooral ook bij onszelf.
Dan rest mij de laatste vraag. Welke delen in jouzelf mogen nog wat meer in jouw eigen warme bad van begrip genieten? Wees maar nieuwsgierig en sta er maar eens bij stil.
